Geschatte leestijd: 2 minuten

Ik heb over deze column lang getwijfeld. Ik wil namelijk laten zien dat er veel meer legionellaslachtoffers vallen dan gedacht. Daarmee hoop ik dat medici en politici nu eens echt het initiatief nemen voor beter onderzoek. Volgens RIVM neemt het aantal besmettingen toe. Maar volgens mij ontdekken medici slechts een héél klein beetje meer. In totaliteit zal er zelfs een afname van slachtoffers zijn, omdat installaties steeds beter worden aangelegd en beheerd.

Ik gooi de knuppel in het hoenderhok. Per jaar zijn er 175.000 patiënten met een longontsteking in Nederland. 17.500 komen in een ziekenhuis terecht. 10% zou gerelateerd kunnen zijn aan Legionella; 1.750 dus. Stel een mortaliteit van 10%. Dan sterven hieraan 175 mensen per jaar. Amerikanen hanteren een mortaliteit tussen 10 en 30%. Bij 30% gaat het om 525 slachtoffers in Nederland. Laten we aannemen dat 20% van de longontstekingen wordt veroorzaakt door een legionellabacterie, dan is het aantal ziekenhuisopnames 3.500. Bij een mortaliteit van 20%, kom je dan uit op 700 slachtoffers.
Ik denk dat doodsoorzaken niet goed worden onderzocht. Ook de oorzaak van een longontsteking is vaak niet bekend. Onderrapportage dus, ook volgens medici.
Een goed voorbeeld is de Bosnisch-Kroatische oorlogsmisdadiger Praljak die cyanide ‘dronk’ bij het oorlogstribunaal. De pers berichtte later over hartfalen als doodsoorzaak. Begrijpt u het? Net als bij mijn tante Laury. Opgenomen op IC met vage klachten. Na twee dagen kreeg ze verschijnselen van een legionellabesmetting: droge hoest, koorts, verwardheid. Dag later: nierfalen. De dag erna: overleden. Er waren brieven van de GGD en woningbouw dat haar flat besmet was met, natuurlijk, de onschuldige variant. Gefrustreerd heb ik obductie laten verrichten. Het resultaat: jawel, hartfalen.
Ik hoop dat deze column een aanzet is voor beter onderzoek. Iets voor de gezondheidsraad?

Leo Bikker

BAC (Bikker Advies en Consultancy)

LinkedIn-profiel auteur

mbikker@chello.nl