Uit recent onderzoek van het Nederlands Bureau Waardebepaling Onroerende Zaken (NBWO), dat werd uitgevoerd in opdracht van Agentschap NL, divisie NL Energie & Klimaat, blijkt dat per 1 januari 2010 inmiddels 22% van alle woningen in Nederland een energielabel heeft. In november 2008, het jaar waarin het energielabel bij verkoop van een woning verplicht werd gesteld, had 7,1% van de totale woningvoorraad een energielabel. In februari 2009 was dit percentage 11,9%. In ruim een jaar is dus een verdubbeling gerealiseerd. Het aandeel van de lagere energielabels (E, F en G) in de totale voorraad van woningen blijkt verder af te nemen. In november 2008 bedroeg dit percentage 37%, in februari 2010 was dit nog 32%. De energielabels C en D worden het vaakst uitgegeven; 56% van de woningen heeft dit label. De energielabels A en B zijn samen goed voor 11% van het totaal. Vrijstaande koopwoningen hebben relatief de meeste A- en B-labels (18%), hoek- en tussenwoningen de minste (8%). Uit het onderzoek blijkt verder dat relatief veel appartementen een energielabel hebben; van de woningen met een label is 31% een appartement. Vrijstaande en twee-onder-één-kap woningen hebben relatief weinig labels (respectievelijk 10% en 11%). Dit valt deels te verklaren uit het feit dat appartementen een hogere omloopsnelheid hebben dan andere woningtypen. Vrijstaande woningen verruilen minder vaak van eigenaar.